Ενός Γονέα Οδηγός για Therianthropy: Τι Πρέπει να Ξέρετε

Όταν το παιδί σας λέει ότι είναι ένας therian, σας λέει ότι βιώνουν μια βαθιά, επίμονη ταύτιση με ένα μη ανθρώπινο ζώο. Αυτό δεν είναι το ίδιο με το να προσποιείται ότι είναι ένα ζώο, μια φάση που θα περάσει αναγκαστικά, ένα σημάδι ψυχικής ασθένειας, ή το αποτέλεσμα της επιρροής των κοινωνικών μέσων (αν και μπορεί να έχουν ανακαλύψει τον όρο στο διαδίκτυο). Η theriantropy έχει υπάρξει ως αναγνωρισμένη εμπειρία ταυτότητας τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1990, πολύ πριν από τα κοινωνικά μέσα. Για το παιδί σας, αυτό είναι πιθανώς κάτι που έχουν νιώσει για πολύ καιρό και έχουν τελικά βρει τις λέξεις για να το εκφράσουν. Το γεγονός ότι σας το λένε δείχνει εμπιστοσύνη.

Το πιο σημαντικό πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να ακούσετε χωρίς κρίση. Κάντε ανοιχτές ερωτήσεις: «Μπορείς να μου πεις περισσότερα για το πώς αισθάνεται αυτό;» «Πότε ξεκίνησες να νιώθεις έτσι;» Αφήστε τα να εξηγήσουν με τα δικά τους λόγια. Αποφύγετε να απορρίψετε την εμπειρία τους ως ανόητη ή αναζήτηση προσοχής. Κάντε έρευνα σχετικά με τη theriantropy ώστε να μπορείτε να έχετε ενημερωμένες συζητήσεις. Δεν χρειάζεται να κατανοήσετε πλήρως την εμπειρία για να υποστηρίξετε το παιδί σας. Η πρακτική υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνει να επιτρέψετε τους να φορούν εξοπλισμό therian στο σπίτι, να σέβονται τον ιδιωτικό τους χώρο σχετικά με την ταυτότητα τους, και να είστε ανοιχτοί στο να μαθαίνουν μαζί.

Θα το ξεπεράσουν; Ίσως, ίσως όχι — και και τα δύο αποτελέσματα είναι εντάξει. Ορισμένοι άνθρωποι ταυτίζονται ως therians σε όλη τη ζωή τους, άλλοι όχι. Η πίεση τους να «ξεπεράσουν» είναι περισσότερο επιζήμια από το να αφήσουν την εμπειρία να αναπτυχθεί φυσικά. Είναι θέμα ψυχικής υγείας; Η theriantropy δεν είναι ψυχική ασθένεια. Ωστόσο, όπως ο καθένας, οι therians μπορούν να αντιμετωπίσουν σχετικές προκλήσεις όπως δυσφορία ειδών ή κοινωνικό άγχος. Είναι υπό την επιρροή του διαδικτύου; Ενώ τα διαδικτυακά κοινότητες βοηθούν τους therians να βρουν γλώσσα για την εμπειρία τους, τα υποκείμενα συναισθήματα συνήθως προηγούνται της διαδικτυακής ανακάλυψης τους. Είναι ασφαλές; Οι δραστηριότητες therian όπως τα quadrobics και η φορά εξοπλισμού είναι γενικώς ασφαλείς όταν γίνονται με ενσυνείδητο τρόπο.

Η υποστήριξη του παιδί σας δεν σημαίνει να μην έχετε όρια. Τα λογικά όρια μπορεί να περιλαμβάνουν: δραστηριότητα στο διαδίκτυο κατάλληλη ηλικιακά (γνώση ποιες πλατφόρμες χρησιμοποιούν, αναθεώρηση ρυθμίσεων απορρήτου), εξισορρόπηση δραστηριοτήτων therian με ευθύνες (σχολείο, δουλειές, κοινωνικές υποχρεώσεις), διασφάλιση φυσικής ασφάλειας κατά τα quadrobics (κατάλληλες επιφάνειες, θέρμανση, επιτήρηση για μικρότερα παιδιά), και ανοιχτή επικοινωνία σχετικά με τις κοινοτικές αλληλεπιδράσεις. Πλαισιώστε τα όρια ως προερχόμενα από τη φροντίδα, όχι από την αποδοκιμασία. Για παράδειγμα: «Θέλω να βεβαιωθώ ότι είστε ασφαλείς στο διαδίκτυο» αντί για «Ξοδεύετε πολύ χρόνο σε αυτά τα αποστολή therian».

Οι περισσότεροι νέοι therians είναι ευτυχείς, υγιείς και καλά προσαρμοσμένοι. Ωστόσο, σκεφτείτε να αναζητήσετε επαγγελματική υποστήριξη εάν το παιδί σας παρουσιάζει σημάδια σημαντικής δυστυχίας (επίμονη θλίψη, απόσυρση, αυτοτραυματισμός), εάν η δυσφορία ειδών επηρεάζει σοβαρά την καθημερινή λειτουργία τους, εάν υποφέρουν από εκφοβισμό και αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν, ή εάν παρατηρείτε ανησυχητικές αλλαγές στη συμπεριφορά που δεν σχετίζονται με την therian ταυτότητα τους. Αναζητήστε ένα θεραπευτή που είναι ανοιχτόμυαλο σχετικά με εμπειρίες ταυτότητας — θέλετε κάποιον που θα υποστηρίξει την ευεξία του παιδί σας χωρίς να παθολογοποιήσει την ταυτότητα τους. Ο στόχος δεν είναι να «επιδιορθώσετε» τη theriantropy αλλά να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας έχει τα εργαλεία για να περιηγηθεί την εμπειρία του με ευνοϊκό τρόπο.